श्रीवसिष्ठ उवाच | एवमात्मनि विश्रान्तां वदन्तीं तां वराननाम् | अबुद्ध्वा तद्गिरामर्थं विहस्योवाच भूपतिः || १ ||
śrīvasiṣṭha uvāca | evamātmani viśrāntāṃ vadantīṃ tāṃ varānanām | abuddhvā tadgirāmarthaṃ vihasyovāca bhūpatiḥ || 1 ||
English
Shri Vasistha said: Thus, speaking to that beautiful-faced one who was resting in the Self, the king, not understanding the meaning of her words, laughed and spoke.
हिन्दी
श्री वसिष्ठ ने कहा: इस प्रकार, आत्मा में विश्राम करती हुई उस सुंदर मुखी को बोलते हुए, राजा ने उसके शब्दों का अर्थ न समझकर हँसकर कहा।