Upaśama उपशम

प्रह्लाद उवाच । आत्मा सर्वपदातीतश्चिरात्संस्मृतिमागतः । दिष्ट्या लब्धोऽसि भगवन्नमस्तेस्तु महात्मने || १ ||

prahlāda uvāca | ātmā sarvapadātītaścirātsaṃsmṛtimāgataḥ | diṣṭyā labdho'si bhagavannamastestu mahātmane || 1 ||

अभिवन्द्याथ चालोक्य चिरमालिङ्ग्यसे मया । कोऽन्यः स्यात्त्वदृते बन्धुर्भगवन्भुवनत्रये || २ ||

abhivandyātha cālokya ciramāliṅgyase mayā | ko'nyaḥ syāttvadṛte bandhurbhagavannbhuvanatraye || 2 ||

हंसि पासि ददासि त्वं स्तौषि यासि विवल्गसि । अयं प्राप्तोसि दृष्टोसि किं करोषि क्व गच्छसि || ३ ||

haṃsi pāsi dadāsi tvaṃ stauṣi yāsi vivalgasi | ayaṃ prāptosi dṛṣṭosi kiṃ karosi kv gacchasi || 3 ||

स्वसत्तापूरिताशेषविश्व विश्वजनीन भोः । सर्वत्र लक्ष्यसे नित्यमधुना क्व पलायसे || ४ ||

svasattāpūritāśeṣaviśva viśvajanīna bhoḥ | sarvatra lakṣyase nityamadhunā kv palāyase || 4 ||

आवयोरन्तरं भूरि जन्मव्यवहितान्तरम् । अदूरमद्य संपन्नं दिष्ट्या दृष्टोऽसि बान्धव || ५ ||

āvayorantaraṃ bhūri janmavyavahitāntaram | adūramadya saṃpannaṃ diṣṭyā dṛṣṭo'si bāndhava || 5 ||

नमस्ते कृतकृत्याय कर्त्रे भर्त्रे नमोस्तु ते | नमः संसारवृन्ताय नित्याय विमलात्मने || ६ ||

namaste kṛtakṛtyāya kartrē bhartṛē namōstu tē | namaḥ saṃsāravṛntāya nityāya vimalātmanē || 6 ||

नमश्चक्राजहस्ताय नमश्चन्द्रार्धधारिणे | नमो विबुधनाथाय नमस्ते पद्मजन्मने || ७ ||

namaścakrājahastāya namascandrārdhadhāriṇē | namō vibudhanāthāya namastē padmajanmānē || 7 ||

वाच्यवाचकदृष्ट्यैव भेदो योऽयमिहावयोः | असत्या कल्पनैवैषा वीचिवीच्यम्भसोरिव || ८ ||

vācyavācakadṛṣṭyaiva bhēdō yō'yamihaāvayōḥ | asatyā kalpanaiṣā vīcivīcyambhasōriva || 8 ||

त्वमेवानन्तयानन्तवस्तुवैचित्र्यरूपया | भावाभावविलासिन्या नित्ययैव विजृम्भसे || ९ ||

tvamēvānantayānantavastuvaičitryarūpayā | bhāvābhāvavilāsinyā nityayaiēva vijṛmbhasē || 9 ||

नमो द्रष्ट्रे नमः स्रष्ट्रे नमोऽनन्तविकासिने | नमः सर्वस्वभावाय नमस्ते सर्वगात्मने || १० ||

namō drṣṭrē namaḥ sraṣṭrē namō'nantavikāsinē | namaḥ sarvasvabhāvāya namastē sarvagātmanē || 10 ||

प्रतिजन्म चिरं बह्व्यो दीर्घदुःखवता मया | त्वया मयोपदिष्टेन दग्धेनापहतौजसा || ११ ||

pratijanma ciraṃ bahvyo dīrghaduḥkhvatā mayā | tvayā mayopadiṣṭena dagdhenāpahataujasā || 11 ||

आलोकिता लोकदृशो दृष्टा दृष्टान्तदृष्टयः | न प्राप्तस्तत्त्वयाऽनेन किंचिदासादितं भवेत् || १२ ||

ālokitā lokadṛśo dṛṣṭā dṛṣṭāntadṛṣṭayaḥ | na prāptastattvayā'nena kiṃcidāsāditaṃ bhavet || 12 ||

सर्वं मृत्काष्ठपाषाणवारिमात्रमिदं जगत् | नेहास्ति त्वदृते देव यत्प्राप्तौ नाभिवाञ्छति || १३ ||

sarvaṃ mṛtkāṣṭhapāṣāṇavārimātramidaṃ jagat | nehāsti tvadṛte deva yatprāptau nābhivāñchati || 13 ||

देवायमद्य लब्धोऽसि दृष्टोऽस्यधिगतोऽसि च | संप्राप्तोऽसि गृहीतोऽसि नमस्तेस्तु न मुह्यसि || १४ ||

devāyamadya labdho'si dṛṣṭo'syadhigato'si ca | saṃprāpto'si gṛhīto'si namaste'stu na muhyasi || 14 ||

योऽक्ष्णोः कनीनिकारश्मिजालप्रोतवपुः स्थितः | देव दर्शनरूपेण कथं सोऽत्र न दृश्यते || १५ ||

yo'kṣṇoḥ kanīnikāraśmijālaprotavapuḥ sthitaḥ | deva darśanarūpeṇa kathaṃ so'tra na dṛśyate || 15 ||

यस्त्वक्स्पर्शौ स्पृशन्सर्वं गन्धं तैलं तिले यथा | स्पर्शमन्तःकरोत्येष स कथं नानुभूयते || १६ ||

yastvaksparśau spṛśansarvaṃ gandhaṃ tailaṃ tile yathā | sparśamantaḥkarotyeṣa sa kathaṃ nānubhūyate || 16 ||

यः शब्दश्रवणादन्तः शब्दशक्तिं परामृशन् | रोमाञ्चं जनयत्यङ्गे स दूरस्थः कथं भवेत् || १७ ||

yaḥ śabdaśravaṇādantaḥ śabdaśaktiṃ parāmṛśan | romāñcaṃ janayatyange sa dūrasthaḥ kathaṃ bhavet || 17 ||

जिह्वापल्लवलग्नानि स्वदितस्याग्रतोऽपि च | स्वदन्ते यस्य वस्तूनि स्वदते स न कस्य च || १८ ||

jihvāpallavalagnāni svaditasya agrato'pi ca | svadante yasya vastūni svadate sa na kasya ca || 18 ||

पुष्पगन्धानुपादाय घ्राणहस्तेन देहकम् | य आलोकयति प्रीत्या कस्यासौ न करे स्थितः || १९ ||

puṣpagandhānupādāya ghrāṇahastena dehakam | ya ālokayati prītyā kasyāsau na kare sthitaḥ || 19 ||

वेदवेदान्तसिद्धान्ततर्कपौराणगीतिभिः | यो गीतः स कथं ह्यात्मा विज्ञातो याति विस्मृतिं || २० ||

vedavedāntasiddhāntatarkapaurāṇagītibhiḥ | yo gītaḥ sa kathaṃ hyātmā vijñāto yāti vismṛtiṃ || 20 ||

सैवेह देहभोगाली सुभगापीयमद्य मे | अन्तर्न स्वदते स्वच्छे त्वयि दृष्टे परावरे || २१ ||

saiveha dehabhogālī subhagāpīyamadya me | antarna svadate svacche tvayi dṛṣṭe parāvare || 21 ||

त्वया विमलदीपेन भानुः प्रकटतां गतः | त्वया शीततुषारेण चन्द्रः शिशिरतां गतः || २२ ||

tvayā vimaladīpena bhānuḥ prakaṭatāṃ gataḥ | tvayā śītatuṣāreṇa candraḥ śiśiratāṃ gataḥ || 22 ||

त्वयैते गुरवः शैलास्त्वयैते द्युचरा धृताः | त्वयैवेयं धरा धीरा त्वयैवाम्बरमम्बरम् || २३ ||

tvayaita gurovaḥ śailāstvayaita dyucarā dhṛtāḥ | tvayaiveyaṃ dharā dhīrā tvayaivāmbaramambaram || 23 ||

दिष्ट्या मत्तामसि प्राप्तो दिष्ट्या त्वत्तामहं गतः | अहं त्वं त्वमहं देव दिष्ट्या भेदोऽस्ति नावयोः || २४ ||

diṣṭyā mattāmasi prāpto diṣṭyā tvattāmahaṃ gataḥ | ahaṃ tvaṃ tvamahaṃ deva diṣṭyā bhedo'sti nāvayoḥ || 24 ||

अहं त्वमितिशब्दाभ्यां पर्यायाभ्यां महात्मनः | तव वा मम वा शाखा संयुक्ताभ्यां नमोनमः || २५ ||

ahaṃ tvaṃ itiśabdābhyāṃ paryāyābhyāṃ mahātmanaḥ | tava vā mama vā śākhā saṃyuktābhyāṃ namonamaḥ || 25 ||

नमो मह्यमनन्ताय निरहंकाररूपिणे | नमो मह्यमरूपाय नमः समसमात्मने || २६ ||

namo mahyamanantāya nirahaṃkārarūpiṇe | namo mahyamarūpāya namaḥ samasamātmane || 26 ||

मय्यात्मनि समे स्वच्छे साक्षिभूते निराकृतौ | दिक्कालाद्यनवच्छिन्ने स्वात्मन्येवेह तिष्ठसि || २७ ||

mayyātmani same svacche sākṣibhūte nirākṛtau | dikkālādyanavacchinne svātmanyeveha tiṣṭhasi || 27 ||

मनः प्रक्षोभमायाति स्फुरन्तीन्द्रियवृत्तयः | शक्तिरुल्लसति स्फारा प्राणापानप्रवाहिनी || २८ ||

manaḥ prakṣobhamāyāti sphurantīndriyavṛttayaḥ | śaktirullasati sphārā prāṇāpānapravāhinī || 28 ||

वहन्ति देहयन्त्राणि कृष्टान्याशावरत्रया चर्ममांसास्थिदिग्धानि मनःसारथिमन्ति च || २९ ||

vahanti dehayantrāṇi kṛṣṭānyāśāvaratrayā carmamāṃsāsthidigdhāni manaḥsārathimanti ca || 29 ||

अयं संविद्वपुरहं न काचिन्न कृतास्पदः | देहः पततु वोदेतु यथाभिमतयेच्छया || ३० ||

ayaṃ saṃvidvapurahaṃ na kācinnā kṛtāspadaḥ | dehaḥ patatu vōdetu yathābhimatayecchayā || 30 ||

चिरादहमहं जातः स्वात्मलाभश्चिरादयम् | चिरादुपशम याति कल्पस्यान्ते जगद्यथा || ३१ ||

cirādahamahaṃ jātaḥ svātmalābhaścirādayam | cirādupśama yāti kalpasyaante jagadyathā || 31 ||

चिरात्संसारगामित्वाद्दीर्घे संसारवर्त्मनि | विश्रान्तोऽस्मिचिरं श्रान्तः कल्पस्यान्त इवानलः || ३२ ||

cirātsaṃsāragāmitvāddīrgha saṃsāravartmani | viśrānto'smiciraṃ śrāntaḥ kalpasyaanta ivānalaḥ || 32 ||

सर्वातीताय सर्वाय तुभ्यं मह्यं नमो नमः | तेभ्योऽपि च नमस्तेस्तु ये मां त्वां प्रवदन्ति च || ३३ ||

sarvātītāya sarvāya tubhyaṃ mahyaṃ namo namaḥ | tebhyo'pi ca namastestu ye māṃ tvāṃ pravadanti ca || 33 ||

अखिलानन्तसंभोगा न स्पृष्टा दोषवृत्तिभिः | जयत्यकृतसंरम्भा साक्षिता परमात्मनः || ३४ ||

akhilānantasaṃbhogā na spṛṣṭā doṣavṛttibhiḥ | jayatyakṛtasaṃrambhā sākṣitā paramātmanaḥ || 34 ||

आत्मन्पुष्प इवामोदो भस्त्रापिण्ड इवानिलः | तिले तैलमिवास्मिंस्त्वं सर्वत्र वपुषि स्थितः || ३५ ||

ātmanpuṣpa ivāmodo bhastrāpiṇḍa ivānilaḥ | tile tailamivāsmiṃstvaṃ sarvatra vapuṣi sthitaḥ || 35 ||

हंसि पासि ददासि त्वमवस्फूर्जसि वल्गसि | अनहंकृतिरूपोऽपि चित्रेयं तव मायिता || ३६ ||

haṃsi pāsi dadāsi tvamavasphūrjasi valgasi | anahaṃkṛtirūpo'pi citreyam tava māyitā || 36 ||

जयामीशज्वलद्दीप्तिः सर्वमुन्मीलयञ्जगत् | जयाम्युपरतारम्भो जगद्भूयो निमीलयन् || ३७ ||

jayāmīśajvaladdīptiḥ sarvamunmīlayañjagat | jayāmyuparatārambho jagadbhūyo nimīlayan || 37 ||

परमाणोस्तवैवान्तरिदं संसारमण्डलम् | वटत्वं वटधानायां बभूवास्ति भविष्यति || ३८ ||

paramāṇostavaivāntaridaṃ saṃsāramanḍalam | vaṭatvaṃ vaṭadhānāyāṃ babhūvāsti bhaviṣyati || 38 ||

हयद्विपरथाकारैर्यद्वत्खे दृश्यतेऽम्बुदः | तद्वदालोक्यसे देव पदार्थशतविभ्रमैः || ३९ ||

hayadviparathākārairyadvatkhe dṛśyate'mbudaḥ | tadvadālokyase deva padārthśatavibhramaiḥ || 39 ||

भावानां भूरिभङ्गानामभवाय भवाय च | भव भावविमुक्तात्मा भावाभावबहिष्कृतः || ४० ||

bhāvānāṃ bhūribhaṅgānāmabhavāya bhavāya ca | bhava bhāvavimuktātmā bhāvābhāvabahiṣkṛtaḥ || 40 ||

जहि मानं महाकोपं कालुष्यं क्रूरतां तथा | न महान्तो निमज्जन्ति प्राकृते गुणसंकटे || ४१ ||

jahi mānaṃ mahākopaṃ kāluṣyaṃ krūratāṃ tathā | na mahānto nimajjanti prākṛte guṇasaṃkaṭe || 41 ||

प्राक्तनीं दीर्घदौरात्म्यदशां स्मृत्वा पुनःपुनः | कोहं किं तद्बभूवेति हसन्मुक्ताच्छटासितम् || ४२ ||

prāktanīṃ dīrghadaurātmyadaśāṃ smṛtvā punaḥpunaḥ | kohaṃ kiṃ tadbabhūveti hasanmuktācchaṭāsitam || 42 ||

ते प्रयाताः समारम्भा गतास्ते दग्धवासराः | येषु चिन्तानलज्वालाजालाकीर्णो भवानभूत् || ४३ ||

te prayātāḥ samārambhā gatāste dagdhavāsarāḥ | yeṣu cintānalajvālājālākīrṇo bhavānabhūt || 43 ||

अद्य त्वं देहनगरे राजा स्फारमनोरथः | न दुःखैर्गृह्यसे नापि सुखैर्व्योम करैरिव || ४४ ||

adya tvaṃ dehanagare rājā sphāramanorathaḥ | na duḥkhairgṛhyase nāpi sukhairvyoma karairiva || 44 ||

अद्येन्द्रियदुरश्वांश्च जित्वा जितमनोगजः | भोगारिमभितो भङ्क्त्वासाम्राज्यमधितिष्ठसि || ४५ ||

adyendriyaduraśvāṃśca jitvā jitamanogajaḥ | bhogārimabhito bhaṅktvāsāmrājyamadhitiṣṭhasi || 45 ||

अपाराम्बरपान्थस्त्वमजस्रास्तमयोदयः | अवभासकरो नित्यं बहिरन्तश्च भास्करः || ४६ ||

apārāmbarapānthastvamajasrāstamayodayah | avabhāsakaro nityaṃ bahirantaśca bhāskarah || 46 ||

सर्वदैवासि संसुप्तः शक्त्या संबोध्यसे विभो | भोगालोकनलीलार्थं कामिन्या कामुको यथा || ४७ ||

sarvadaivāsi saṃsuptaḥ śaktyā saṃbodhyase vibho | bhogālokanalīlārthaṃ kāminyā kāmuko yathā || 47 ||

दृक्क्षुद्राभिरुपानीतं दूराद्रूपमधु त्वया | पीयते स्वीकृतं शक्त्या नेत्रवातायनस्थया || ४८ ||

dṛkṣudrābhirupānītaṃ dūrādrūpamadhu tvayā | pīyate svīkṛtaṃ śaktyā netravātāyanasthayā || 48 ||

ब्रह्माण्डकोटराध्वान्ताः प्राणापानपरैस्त्वया | गतागतैर्ब्रह्मपुरे संप्रेक्ष्यन्ते प्रतिक्षणम् || ४९ ||

brahmāṇḍakoṭarādhvāntāḥ prāṇāpānaparais tvayā | gatāgatair brahmapure saṃprekṣyante pratikṣaṇam || 49 ||

देहपुष्पे त्वमामोदो देहेन्दौ त्वमृतामृतम् | रसस्त्वं देहविटपे शैत्यं देहहिमे भवान् || ५० ||

dehapuṣpe tvamāmodo dehendau tvamṛtāmṛtam | rasastvaṃ dehaviṭape śaityaṃ dehahime bhavān || 50 ||

त्वय्यस्ति विस्मयस्नेहः शरीरक्षीरसर्पिषित्वमन्तरस्य देहस्य दारुण्यग्निरिव स्थितः || ५१ ||

tvayyasti vismayasnehaḥ śarīrakṣīrasarpiṣitvamantarasya dehasya dāruṇyagniriva sthitaḥ || 51 ||

त्वमेवानुत्तमास्वादः प्राकाश्यं तेजसामपिअवगन्ता त्वमर्थानां त्वं भासामवभासकः || ५२ ||

tvamevānuttamāsvādaḥ prākāśyaṃ tejasāmapiavagantā tvamarthānāṃ tvaṃ bhāsāmavabhāsakaḥ || 52 ||

स्पन्दस्त्वं सर्ववायूनां त्वं मनोहस्तिनो मदःप्रज्ञानलशिखायास्त्वं प्राकाश्यं तैक्ष्ण्यमेव च || ५३ ||

spandastvaṃ sarvavāyūnāṃ tvaṃ manohastino madaḥprajñānalaśikhāyāstvaṃ prākāśyaṃ taikṣṇyameva ca || 53 ||

त्वद्वशादियमात्मीया वाचा संप्रविलीयतेदीपवत्पुनरन्यत्र समुदेति कुतोऽपि सा || ५४ ||

tvadvaśādiyamātmīyā vācā saṃpravilīyatedīpavatpunaranyatra samudeti kuto'pi sā || 54 ||

त्वयि संसारवर्तिन्यः पदार्थावलयस्तथाकटकाङ्गदकेयूरयुक्तयः कनके यथा || ५५ ||

tvayi saṃsāravartinyaḥ padārthāvalayastathākaṭakāṅgadakeyūrayuktayaḥ kanake yathā || 55 ||

भवानयमयं चाहंत्वंशब्दैरेवमादिभिः | स्वयमेवात्मनात्मानं लीलार्थं स्तौषि वक्षि च || ५६ ||

bhavānayamayaṃ cāhaṃtvaṃśabdairevamādibhiḥ | svayamevātmanātmānaṃ līlārthaṃ stauṣi vakṣi ca || 56 ||

मन्दानिलविनुन्नोऽब्दो गजाश्वनरदृष्टिभिः | यथा संलक्ष्यते व्योम्नि तथा त्वं भूतदृष्टिभिः || ५७ ||

mandānilavinunno'bdo gajāśvanaradṛṣṭibhiḥ | yathā saṃlakṣyate vyomni tathā tvaṃ bhūtadṛṣṭibhiḥ || 57 ||

यथा हयगजाकारैर्ज्वाला लसति वह्निषु | तथैवाव्यतिरिक्तैस्त्वं दृश्यसे भुवि सृष्टिषु || ५८ ||

yathā hayagajākārairjvālā lasati vahniṣu | tathaivāvyatiriktaistvaṃ dṛśyase bhuvi sṛṣṭiṣu || 58 ||

त्वं ब्रह्माण्डकमुक्तानामच्छिन्नस्तन्तुराततः | क्षेत्रं त्वं भूतसस्यानां चिद्रसायनसेवितम् || ५९ ||

tvaṃ brahmāṇḍakamuktānāmacchinnastanturātataḥ | kṣetraṃ tvaṃ bhūtasasyānāṃ cidrasāyanasevitam || 59 ||

असत्तदनभिव्यक्तं पदार्थानां प्रकाश्यते | त्वया तत्त्वं यथा पक्त्या मांसानां स्वादवेदनम् || ६० ||

asattadanabhivyaktaṃ padārthānāṃ prakāśyate | tvayā tattvaṃ yathā paktyā māṃsānāṃ svādavedanam || 60 ||

विद्यमानापि वस्तुश्रीर्न स्थिता त्वयि न स्थिते | वनितारूपलावण्यसत्तेव गतचक्षुषः || ६१ ||

vidyamānāpi vastuśrīrna sthitā tvayi na sthite | vanitārūpalāvaṇyasatteva gatacakṣuṣaḥ || 61 ||

सदपीह न सत्तायै वस्तु नावर्जितं त्वया | तृप्तये न स्वलावण्यं मुकुरात्प्रतिबिम्बितम् || ६२ ||

sadapīha na sattāyai vastu nāvarjitaṃ tvayā | tṛptaye na svalāvaṇyaṃ mukurātpratibimbitam || 62 ||

लुठति त्वां विना देहः काष्ठलोष्टसमः क्षितौ | सन्नप्यसन्नगोच्छ्रायः श्यामास्विव रविं विना || ६३ ||

luṭhati tvāṃ vinā dehaḥ kāṣṭhaloṣṭasamaḥ kṣitau | sannapyasannagocchrāyaḥ śyāmāsviva raviṃ vinā || 63 ||

सुखदुःखक्रमः प्राप्य भवन्तं परिनश्यति | प्राकाश्यमासाद्य यथा तमस्तेजोऽथवा हिमम् || ६४ ||

sukhaduḥkhakramaḥ prāpya bhavantaṃ parinaśyati | prākāśyamāsādya yathā tamastejo'thavā himam || 64 ||

त्वदालोकनयैवैते स्थितिं यान्ति सुखादयः | सूर्यालोकनया प्रातर्वर्णाः शुक्लादयो यथा || ६५ ||

tvadālokanayaivaite sthitiṃ yānti sukhādayaḥ | sūryālokanayā prātarvarṇāḥ śuklādayo yathā || 65 ||

लब्धात्मानो विनश्यन्ति संबन्धक्षण एव ते| ते तमांसीव दीपस्य दृष्टा एव व्रजन्त्यलम् || ६६ ||

labdhātmāno vinaśyanti saṃbandhakṣaṇa eva te| te tamāṃsīva dīpasya dṛṣṭā eva vrajantyalam || 66 ||

तमस्ता तमसो दीपासत्तायां स्फुटतां गता| दीपसंबन्धसमये सा चोत्पद्य विनश्यति || ६७ ||

tamastā tamaso dīpāsattāyāṃ sphuṭatāṃ gatā| dīpasaṃbandhasamaye sā cotpadya vinaśyati || 67 ||

तदेवं सुखदुःखश्रीर्दृष्ट्वैव त्वामनामयम्| जायते जातमात्रैवं सर्वनाशेन नश्यति || ६८ ||

tadevaṃ sukhaduḥkhaśrīrdṛṣṭvaiva tvāmanāmayam| jāyate jātamātraivaṃ sarvanāśena naśyati || 68 ||

भङ्गुरत्वादिह स्थातुं कालं नाणुमपि क्षमा| निमेषलक्षभागाख्या तन्वी कालकला यथा || ६९ ||

bhaṅguratvādiha sthātuṃ kālaṃ nāṇumapi kṣamā| nimeṣalakṣabhāgākhyā tanvī kālakalā yathā || 69 ||

गान्धर्वी नगरी तन्वी सुखदुःखादिभावना| स्फुरति त्वत्प्रसादेन त्वयि दृष्टे विलीयते || ७० ||

gāndharvī nagarī tanvī sukhaduḥkhādibhāvanā| sphurati tvatprasādena tvayi dṛṣṭe vilīyate || 70 ||

त्वदालोकेक्षणोद्भूता त्वदालोकेक्षणक्षया | मृतेव जाता जातेव मृता केनोपलक्ष्यते || ७१ ||

tvadālokekṣaṇodbhūtā tvadālokekṣaṇakṣayā | mṛteva jātā jāteva mṛtā kenopalakṣyate || 71 ||

क्षणमप्यस्थिरं वस्तु कथं कार्यकरं भवेत् | तरङ्गैरुत्पलाकारैर्माला कथमवेक्ष्यते || ७२ ||

kṣaṇamapyasthiraṃ vastu kathaṃ kāryakaraṃ bhavet | taraṅgairutpalākārairmālā kathamavekṣyate || 72 ||

यदा वा जातनिर्नष्टं क्रियां वस्तु करिष्यते | तदा रमेत लोकोऽयं मालां कृत्वा तडिद्गणैः || ७३ ||

yadā vā jātanirnaṣṭaṃ kriyāṃ vastu kariṣyate | tadā rameta loko'yaṃ mālāṃ kṛtvā taḍidgaṇaiḥ || 73 ||

इमां सुखादिकां लक्ष्मीं विवेकिजनचेतसि | स्थितः सन्नेव गृह्णासि न जहासि समस्थितिम् || ७४ ||

imāṃ sukhādikāṃ lakṣmīṃ vivekijanacetasi | sthitaḥ sanneva gṛhṇāsi na jahāsi samasthitim || 74 ||

अविवेकिषु योऽसि त्वं सहजात्मन्यदृच्छया | तद्रूपकथनेनालं ममानल्पपदास्पद || ७५ ||

avivekiṣu yo'si tvaṃ sahajātmanyadṛcchayā | tadrūpakathanenālaṃ mamānalpapadāspada || 75 ||

निरीहेण निरंशेन निरहंकृतिना त्वया | सता वाप्यसता वापि कर्तृत्वमुररीकृतम् || ७६ ||

nirīheṇa niraṃśena nirahaṃkṛtinā tvayā | satā vāpyasatā vāpi kartṛtvamurarīkṛtam || 76 ||

जय प्रोड्डामराकार जय शान्तिपरायण | जय सर्वागमातीत जय सर्वागमास्पद || ७७ ||

jaya proḍḍāmarākāra jaya śāntiparāyaṇa | jaya sarvāgamātīta jaya sarvāgamāspada || 77 ||

जय जात जयाजात जय क्षत जयाक्षत | जय भाव जयाभाव जय जेय जयाजय || ७८ ||

jaya jāta jayājāta jaya kṣata jayākṣata | jaya bhāva jayābhāva jaya jeya jayājaya || 78 ||

उल्लसाम्युपशाम्यामि तिष्ठाम्यधिगतोऽस्मि च | जयी जयाय जीवामि नमो मह्यं नमोऽस्तु ते || ७९ ||

ullasāmyupaśāmyāmi tiṣṭhāmyadhigato'smi ca | jayī jayāya jīvāmi namo mahyaṃ namo'stu te || 79 ||

त्वयि स्थिते मयि विगतामयात्मनि स्वसंस्थितौ व्यपगतरागरञ्जने | क्व बन्धनं क्व च विपदः क्व संपदो भवाभवौ क्व शममुपैमि शाश्वतम् || ८० ||

tvayi sthite mayi vigatāmayātmani svasaṃsthitau vyapagatarāgarañjane | kva bandhanaṃ kva ca vipadaḥ kva saṃpado bhavābhavau kva śamamupaimi śāśvatam || 80 ||